«Նախարարը հույս ուներ, թե համալսարանը չի արձագանքի, բայց հակառակն եղավ» ⋆ «Շրջապատ»
ՀԱՅՐԱՔԱՂԱՔ | ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ

«Նախարարը հույս ուներ, թե համալսարանը չի արձագանքի, բայց հակառակն եղավ»

«Շիրակի պետական համալսարանը գտնվում է վատ վիճակում: Ոչ թե ֆինանսական, այլ՝ բարոյահոգեբանական: Այստեղ զրո ակադեմիզմ է, ըստ էության, որովհետեւ ձևավորվել են փոքրիկ խմբակներ, որոնք առաջնորդվում են բացառապես իրենց շահերով: Ես ամենայն լրջությամբ եմ ասում՝ եթե իրավիճակը շարունակվի այսպես, մենք հարց կդնենք բուհի կա՛մ լուծարման, կա՛մ միավորումների, որի արդյունքում կձևավորվի նոր խորհուրդ և հարցերն այդպես կլուծենք»,- ԱԺ-ում հանձնաժողովների համատեղ նիստում 2018-ի բյուջեի կատարման հաշվետվության քննարկման ժամանակ այսպիսի հայտարարություն արեց Կրթության, գիտության, մշակույթի, սպորտի և երիտասարդության նախարար Արայիկ Հարությունյանը:

Նախարարի այս հայտարարությունը մեծ դժգոհություն է առաջացրել ՇՊՀ անձնակազմի, համալսարանում սովորողների և շրջանավարտների մոտ:  Ի հակադարձումն նախարարի հայտարարության, ՇՊՀ հանրույթի պատասխանը չուշացավ, որում մասնավորապես ասվում է. «Հարգելի պարոն նախարար, ՇՊՀ-ի վերաբերյալ Ձեզ ներկայացված տեղեկատվությունը կողմնակալ է և ընտրողական: ՇՊՀ-ն այսօր ապրում է իր բնականոն կյանքով: Այս տարի նշելու ենք մեր բուհի 85-ամյակը և այսուհետ ընդունելով ժամանակի մարտահրավերները՝ հաստատակամ կերպով Ձեզ հետ նշելու ենք նաև բուհի 90-ամյակը: Ներկայացվող բարոյահոգեբանական լարված մթնոլորտը վատ ղեկավարման և իրականացվող նպատակադիր քաղաքականության հետևանք է, որին երկար ժամանակ չէինք ուզում հավատալ: Որոշ ուժերի հեռահար հավակնությունների և հուսահատ ճիգերի գործադրման արդյունքում բուհի ճակատագիրը զոհասեղանին դնելը Շիրակի մարզի և Գյումրի քաղաքի համար կունենա կործանարար հետևանքներ: Ակնհայտ է, որ ՀՀ կրթական համակարգը կարոտ է բարեփոխումների, բայց նման վերաբերմունքն աշխատակիցների, սովորողների և 85-ամյա պատմություն ունեցող բուհի նկատմամբ պարզապես չի կարող նպաստել բուհի հետագա զարգացմանը»:

«Շրջապատը» զրուցել է ՇՊՀ դասախոս ԳԱԳԻԿ ՀԱՄԲԱՐՅԱՆԻ հետ:

Պարոն Համբարյան, մի՞թե բարոյահոգեբանական մթնոլորտը կարող է հիմք հանդիսանալ, որպեսզի 85-ամյա համալսարանը լուծարվի:

— Նախարարն այդ հարցը պատահական չբարձրացրեց, այլ միտումնավոր: Ես կնշեմ, որ Արայիկ Հարությունյանը սրան շատ վաղուց էր նախապատրաստվել: Գիտեք, որ վաղուց էի ես սա կանխատեսել, մանավանդ, ռեկտորի առաջին ընտրությունից հետո, երբ բացահայտ երևաց, որ նույն իշխանություններն (իսկ վերջիններս բուհի հոգաբարձուների խորհրդում ունեն 12 ներկայացուցիչ) ամեն ինչ անում էին, որպեսզի ՇՊՀ-ում ռեկտոր չընտրվի: Իսկ երկրորդ անգամից հետո ամեն ինչ գնում էր այս հանգուցալուծմանը: Ամեն ինչ արվում է, որ ՇՊՀ-ն լուծարվի, նրա փլատակների վրա ստեղծվի ինչ-որ բուհ, որին կմիավորվեն այստեղ գործող երևանյան այլ բուհերի մասնաճյուղերը:

Այսինքն, ամբողջ խնդիրը նրանում է, որպեսզի լուծարվի համալսարա՞նը:

— Այո, ռեկտորի երկու անգամվա ընտրությունների տապալումը տանում էր դրան: Եվ այն հեքիաթները, որ նախարարությունից հնչեցնում են, թե իրենք չեն խառնվում բուհերի ինքնավարությանը, բացարձակ սուտ է, ինչի ապացույցն է Երևանի պետհամալսարանի շուրջ ծավալվող իրադարձությունները, Հայաստանի տնտեսագիտական համալսարանի, Գյուղակադեմիայի, Կոնսերվատորիայի, Թատերական ինստիտուտի… Այս բոլոր բուհերում ԿԳՆ-ն գերակտիվ գործունեություն է դրսևորել՝ խառնվելով ռեկտորի ընտրություններին, իսկ երբ խոսքը վերաբերում է ՇՊՀ-ին, պարոն նախարարը դառնում է ժողովրդավար: Եվ մյուս բուհերի նման, ՇՊՀ-ն ևս հիմնադրամ է և, եթե ինքն իրավունք չունի խառնվելու, ապա նրա հայտարարությունը միտումնավոր էր: Հետաքրքիր է, նախարարը ծանո՞թ է համալսարանի կանոնադրությանը, և արդյո՞ք գիտի այն երեք պատճառները, որի համաձայն ՇՊՀ-ն կարող է լուծարվել, և արդյո՞ք այդ երեք պատճառներից մեկը վերաբերում է բարոյահոգեբանական մթնոլորտին: Ոչ, իհարեկե: Սա աբսուրդ է: Պարոն Հարությունյանը ծանո՞թ է մեր բուհի 85-ամյա պատմությանը, կամ՝ ինքը լինելով համասլարանական, ինչպե՞ս է պատկերացնում՝ ի՞նչ է նշանակում նման պատճառաբանությամբ համալսարան լուծարել: Եվ ո՞վ ինձ օրինակ կբերի որևէ համալսարան, բուհ, որտեղ իդեալական մթնոլորտ է: Նման ոչ մի ոլորտ չկա:

Այս դեպքում, ո՞րն է պատճառը:

— Եթե հարցը վերաբերում է բարեփոխումներին, և այդ բարեփոխումներին ակտիվ պետք է մասնակցի նաև նախարարությունը և, քանի որ այն իրենց ուզած հունով չի գնում, ուրեմն պետք է քանդել… ՇՊՀ-ն հայտարարություն-կոչով է հանդես եկել, որն ընդունվել է գիտական խորհրդի մեծամասնության կողմից՝ 50+1 ձայներով: Ընդամենը երեք հոգի են դեմ արտահայտվել՝ համալսարանի ժ/պ Երվանդ Սերոբյանը, նրա բարեկամ, համալսարանում իրավաբան աշխատող Արտաշես Հովհաննիսյանը և համալսարանի դասախոս Սամվել Սարգսյանը: Եվ նախարարն այդ երեքի կարծիքո՞վ է ուզում լուծարել համալսարանը: Այո, ՇՊՀ-ում կա երկու խմբավորում. կա մեծամասնություն, որը կողմ է, որ համալսարանը պիտի շարունակի, և մյուսը՝ երեքը, որ դեմ են, և որոնցից է նախարարն հիմնականում տեղեկություններ ստանում: Կոչում էլ է նշվել, որ Արայիկ Հարությունյանը միակողմանի է տեղեկություն ստանում: Դա նախարարի պետական մտածելակերպի բացակայություն է, երբ ամբողջ կրթօջախից, որն ունի մոտ 500 աշխատող և 2000 ուսանող, և տեղեկություն ստանալ 3 հոգուց ու դրանով կարծիք կազմել:

Ի՞նչ է պատրաստվում անելու համալսարանի հանրույթը:

— Նախարարը «շատ հարմար ժամանակ» է ընտրել, որը նախորդ իշխանությունների գործելաոճն է. երբ ամառային արձակուրդներ են, երբ քննական շրջան է, շատ քիչ դասախոսներ ու ուսանողներ են բուհում լինում: Նրա հույսն այն էր, որ համալսարանը բուռն չի արձագանքի, մինչդեռ հակառակն եղավ: Հիմա հերթն իրենն է:

Պարոն Համբարյան, երբ Դուք և Հովհաննես Խորիկյանը բարձրաձայնեցիք համալսարանում տիրող իրավիճակի մասին, մեծ աղմուկ բարձրացավ: Միգուցե բարոյահոգեբանական մթնոլորտը դրա հե՞տ է կապված, թե՞ էլի բաներ կան, որը հանրությանը հայտնի չէ:

— Նախ պարոն Հարությունյանը ժ/պ նշանակեց մի ամրդու, որը Սահակ Մինասյանի կարկառուն ներկայացուցիչն է, որն անկախ մարդ չէր, և նախարարի նշած մի խմբավորման ակտիվ անդամներից է, ով ինձ ու Խորիկյանին բուհից ազատման գործընթացի ակտիվ մասնակիցն է: Արդեն այդ նշանակումը խնդրահարույց էր: Ինչ վերաբերում է մյուս հարցերին, ապա Սահակ Մինասյանի կողմից վերահսկվում է համալսարանի հոգաբարձուների 12 անդամներից 9-ը: Սա բոլորին է հայտնի: Եվ այս ամենն իմանալով, ԿԳՆ-ն մատը մատին չի տվել: Երբ պետք է, նրանք խառնվում են մյուս բուհերի ներքին գործերին: Խնդիրը նաև հետևյալն է. ամենաաբսուրդայինը գիտե՞ք որն է, որ հենց Սահակ Մինասյանի և գործող իշխանությունների շահերը՝ ՇՊՀ-ն լուծարելու առումով, իմ գնահատմամբ, համընկնում են: Գործընթացն է դա ցույց տալիս: Իշխանափոխությունից անցել է մեկ տարի: Երևանյան բոլոր բուհերում պետական վերահսկողության ծառայության կողմից ստուգումներ են իրականացվել, և ստուգումների արդյունքներն արդեն հրապարակել են: իսկ ՇՊՀ-ում ՊՎԾ-ն ոտք չի դրել:

Եվ դա այն դեպքում, երբ Դուք բազմիցս արտահայտվել եք խախտումների մասին:

— Այո, շատ ճիշտ եք: Մինչդեռ 2017-ից հայաստանյան մամուլում շրջանառվում է մեր բացահայտումները: Ի՞նչն է պատճառը: Այնպիսի տպավորություն է, որ վարչապետ Փաշինյանի  իշխանությունը սատարում է Շիրակի մարզի նախկին ՀՀԿ մարզային կառույցի ղեկավար Սահակ Մինասյանին: Եվ ո՞վ է կանգնած այդ անձի թիկունքում, որ մինչև հիմա ամեն ինչ արվում է, որ հարուցված քրեական գործերը մի միլիմետր առաջ չի ընթանում: Ես Ձեզ որպես ԶԼՄ մի հարց տամ. եթե դուք իմանաք, որ ԱՄՆ «Գրին քարտ» շահած քաղաքացին մասնակցում է Հայաստանում ընթացող որևէ մրցույթի, ես համոզված եմ, որ ձեր հրապարակումից հետո, նույն րոպեին, քրեական գործ կհարուցվեր: Մինչև հիմա, կեղծ մրցույթների կեղծ մասնակիցների վերաբերյալ ոչ մի քրեական գործ չի հարուցվել, այն դեպքում, երբ ես ամբողջ ապացուցողական բազան հրապարակել եմ իմ ֆեյսբուքյան էջում: նման բազմաթիվ օրինակներ կարող եմ բերել: Եվ գտնում եմ, որ Սահակ Մինասյանին, իհարկե, ձեռնտու է, որպեսզի Շիրակի պետական համալսարանը լուծարվի, որպեսզի կոծկվի իր արածները. չկա համալսարան, չկա ստուգում: Որ իր թիկունքում կանգնածները շատ ակտիվ սկսեն համալսարանի մնացած թալանը: Եվ պարոն Մինասյանի կարծիքին է գործող իշխանությունը: Դրա համար էլ, ենթադրում եմ, փլուզելով համալսարանը, շատ բաներ կկոծկվի: Այս դեպքում իրենք կկարողանան իրենց ցանկալի մարդուն ռեկտոր նշանակել և անել այն, ինչ կուզեն: Երբ ներկայիս իշխանությունները նախկիններին մեղադրում էին թայֆաբազության, անձնական և կուսակցական շահերը պետական շահերից վեր դասելու մեջ, հիմա նրանք են նույն ձեռագիրը դրսևորում:

Եթե, այդուամենայնիվ, նման որոշում կայացվի, ի՞նչ է լինելու:

— Կլինի աղետ: Ամբողջ կրթական համակարգի փլուզում, որը շատ հեշտ է քանդելը, բայց կառուցելը՝ ոչ: Մեկ տարի իշխանություն ունենալով, գործող իշխանությունները բավականին մեծ ձախողումներ են արձանագրում:

Ս.ՄԵԽԱԿՅԱՆ

print
3,706