Նեմեց Ռուբոյի փոխարեն հեռացավ Հենրիխ Մխիթարյանը ⋆ «Շրջապատ»
ՍՊՈՐՏ

Նեմեց Ռուբոյի փոխարեն հեռացավ Հենրիխ Մխիթարյանը

Վազգեն Սարգսյանի անվան «Հանրապետական» մարզադաշտում աշխարհի առաջնության ընտրական փուլում Դանիայի կրած պարտությունից հետո մեր հավաքականի ավագ Հենրիխ Մխիթարյանը, բավական վրդովված, չցանկացավ պատասխանել լրագրողների հարցերին և միայնակ հեռացավ ստադիոնից: Մխիթարյանը հեռացավ մեզ համար մղձավանջային դարձած մի միջավայրից, որտեղ գտնվելը ոմանց համար նույնիսկ ամոթ է: Հայաստան-Դանիա հանդիպումը նման էր հայկական ֆուտբոլի հոգեհանգստին, որին կհաջորդի հուղարկավորության արարողությունը:

Շատերը խայտառակ պարտության մեջ շարունակում են մեղադրել ֆուտբոլիստներին, գլխավոր մարզիչ Արթուր Պետրոսյանին՝ փորձելով հասկանալ տապալման պատճառները: Այս տապալումն ունի մեկ հեղինակ և մեկ պատճառ՝ «Նեմեց Ռուբո», ով պետք է հեռանա: Նա դեռևս երկու տարի առաջ տղավարի խոսք էր տվել, որ այս շրջափուլում ձախողվելու դեպքում կգնա: Կրկին անգամ մեջբերենք նրա խոսքերը. «Եթե չստացվի, ես հեռանալու եմ: Ես գնում եմ: Երբ եմ ասել, թե այս շրջափուլը չեղավ՝ ես կգնամ: Ես ստախոս չեմ: Ես իմ խոսքը պահում եմ. եթե չկարողացա կարգավորել, գնալու եմ: Հայկական առաջնությունում տոտալիզատոր է մտել, եթե չկարողանամ վերացնել, գնալու եմ: Եթե անկարգապահությունը չկարողանամ վերացնել, գնալու եմ: Հաճույքով կգնամ, ուղղակի հիմա թասիբի են գցել, դրա համար չեմ գնում»:

Հավաքականի նման ելույթից հետո Հայրապետյանը պետք է հեռանար երեկ: Հայտարարեր իր հրաժարականի մասին և լքեր «Հանրապետականը»: Բայց դա տեղի չունեցավ, նրա փոխարեն մարզադաշտից «գլուխը բռնած» հեռացավ ազգային թիմի ավագը: Սովորույթի համաձայն՝ բոլոր հանդիպումներից հետո մեր ֆուտբոլիստները մոտենում էին տրիբունաներին և շնորհակալություն հայտնում երկրպագուներին աջակցության համար: Այս անգամ ֆուտբոլիստներն ուղղակի ծլկեցին հանդերձարան: Ամաչեցին ֆուտբոլասերներից: Գոնե լավ է, որ ֆուտբոլիստները չեն կորցրել ամոթի զգացումը, ինչը չես ասի ՀՖՖ նախագահի մասին:

Պարտություններից հետո հավաքականի մարզիչներից շատերը ներողություն էին խնդրում ֆուտբոլասերներից: Այս անգամ Արթուր Պետրոսյանը ներողություն չխնդրեց: Մեր մարզիչը կրկին խոսեց ֆուտբոլիստների ցածր որակների մասին՝ նշելով, որ ուղիղ պաս տալ ֆուտբոլիստները պետք է սովորեն իրենց թիմերում: «Մենք ունեցել ենք 4 օր, այդ 4 օրում ոչինչ փոխել հնարավոր չէ, հատկապես տեխնիկայի հետ կապված հարցերը»,- ասում էր Պետրոսյանը: Նա գոնե ձևի համար իր վրա չվերցրեց խայտառակության պատասխանատվությունը: Դե, բնական է, Նեմեց Ռոբոյի մոտ աշխատելիս դժվար է պահպանել բարձր մարդկային որակները:

Այժմ անդրադառնանք մի խնդրի, որը դարձել է քննարկման լայն առարկա: Խոսքը Հենրիխ Մխիթարյանի՝ վերջին շրջանում Հայաստանի ազգային հավաքականում ոչ այնքան տպավոիչ ելույթների մասին է: Ոմանք այն կարծիքին են, որ Մխիթարյանն ուղղակի «վիզ չի դնում» մեր ազգային թիմում՝ վնասվածքներից խուսափելու համար: Հակառակ նման պնդումների՝ նշենք, որ Մխիթարյանը խաղում է այնքան, որքան կարող է: Երբ հավաքականում խաղում էր Յուրա Մովսիսյանը, դաշտում էր Գևորգ Ղազարյանը, իսկ Արաս Օզբիլիսը և Մարկոս Պիզելին լավ մարզավիճակում էին գտնվում, Մխիթարյանը խաղում էր, քանզի առջևի գիծը մեկ մարմին էր: Իսկ ո՞ւմ հետ կամ ինչպե՞ս խաղա Մխիթարյանը: Կամո Հովհաննիսյանի՞, ով գնդակն առած՝ գլուխը կախ «էս ծերից են ծերն է վազում», թե՞ Արտակ Գրիգորյանի, ով գնդակով «քշում է» մրցակցի 3-4 խաղացողների վրա: Այսօր հավաքականում չունենք մտածող, ֆուտբոլային ինտելեկտ ունեցող խաղացողներ, որոնց հետ մեր սիրելի Հենոն կարող է խաղալ և արդյունքի հասնել:

Այո, թույլ մրցակիցների դեմ խաղում Մխիթարյանը կարող է միայնակ բեկել հանդիպման ընթացը, բայց Դանիան ամենևին էլ թույլ չէր: Ղազախստանի հետ հանդիպմանը Մխիթարյանը միայնակ հաղթանակ կերտեց՝ ստիպելով մրցակցին կարմիր քարտ ստանալ և դառնալով մեր թիմի առաջին գոլի հեղինակը:

Հասկանալ է պետք՝ Հայաստան-Դանիա հանդիպումներ դեռ շատ են լինելու, քանի դեռ հայկական ֆուտբոլը Հայրապետյան Ռուբենի բռի մեջ է: Իսկ երկրպագուն կանգնած է ճակատագրական ընտրության առջև՝ կա՛մ պետք է վերադարձնի ֆուտբոլը ժողովրդին, կա՛մ հանդուրժի, որ Հայաստանի ազգային հավաքականը վերջնականապես դառնա Նեմեց Ռուբոյի դուքանը:

Հեղինակ՝ Նարեկ Մկրտչյան

Աղբյուր՝ 1in.am

print
1,102